Het zal u mogelijk niet zijn opgevallen maar in de Nederlandse vissershavens als Scheveningen en IJmuiden liggen tussen alle grote kotters hier en daar kleine traditionele visbootjes verscholen. Vierenveertig van hen zijn sinds 2009 gecertificeerd met het MSC certificaat voor de tongvisserij. Op elke boot bevinden zich maximaal drie vissers en het gemiddelde aantal dagen dat er wordt gevist is niet meer dan 100. Het vissen met kleine bootjes heeft het nadeel dat het sterk weersafhankelijk is en dat we eigenlijk nooit kunnen zeggen wanneer er weer verse tong wordt aangeland. Maar de voordelen wegen daar voor deze zeemannen niet tegenop. De kleine bootjes zijn kort onderweg waardoor de kwaliteit van de tong werkelijk subliem is, vaak is het zelfs daardoor zo vers dat ze nog niet gegeten kunnen worden.

De vissers vertrekken vroeg in de ochtend om de staande netten op te halen die de dag daarvoor zijn uitgezet op de zanderige en modderige gronden van de Noordzee. Tongen zwemmen namelijk alleen ’s nachts als het donker is. De staande netten zijn een meter hoog en vijftig meter lang en worden op de bodem van de zee geplaatst. Een boot zet gemiddeld tussen de 100 en 300 netten uit. Het in- en uitzetten van het vistuig is hard werken, maar de kwaliteit van de vis loont. Nadat de tongen zorgvuldig de netten zijn uitgehaald en de netten weer zin teruggeplaatst voor de volgende dag, keren de vissers van zee terug.

Door Bart van Olphen
In april 2010 sprak ik met Rems Cramer, schipper op de KW (Katwijk) 2.

Bart: “En, trots op het MSC label?”
Rems: “Wij hebben besloten om in zee te gaan met het MSC omdat onze manier van vissen perfect samen gaat met de standaarden van het keurmerk. Het vissen met een staand net geeft geen bodemschade en de bijvangst is minimaal doordat de netten maar een meter hoog zijn zodat we heel selectief kunnen vissen. Met onze certificering hopen we ook anderen in de visserij een voorbeeld te geven en dat ook zij de keuze maken om te verduurzamen. ”

Bart: “Wat zijn de voor- en nadelen om visser te zijn?”
Rems: “In de eerste plaats de vrijheid. Er is niets lekkerder dan elke keer weer het open water op te varen. Dat gevoel is niet te beschrijven. Elke dag op zee is weer anders. Als je denkt dat je alles hebt meegemaakt, gebeurd er weer iets onverwachts. Het nadeel is de onzekerheid. We zijn zo afhankelijk van het weer omdat we met kleine bootjes varen dat we nooit weten wat we gaan verdienen. Maar al met al zou ik nooit meer iets anders willen doen, dit is echt het mooiste vak dat er is!”

Bart: “Waar kun je op de Noordzee tong vinden?”
Rems: “Tong bevindt zich op zanderige modderige gronden, zo rond de tien tot zestig meter diep. De tong is in deze buurt als het water niet kouder is dan 8 graden en niet warmer dan 24 graden. Als het water warmer wordt na de winter beginnen ze de eitjes te leggen. Een vrouwtje legt zo’n 350 duizend eitjes per jaar! Nu kun je wel berekenen wat de gevolgen zijn als we ze te vroeg vangen.”

Bart: “Wat is jou lievelingsmaal met tong?”
Rems: “Gebakken in de Hollandse boter met frites en sla!”

Nog geen publicaties